Back after break – Part II

Gisteren heb ik geschreven over de fantastische reis langs de oostkust van de Verenigde Staten, tijd om het over mijn verblijf in Nederland te hebben.

Toch wil ik nog heel even terug komen op de reis gisteren beschreven. De vier steden die we bezocht hebben zijn alle vier heel verschillend en eigenlijk niet met elkaar te vergelijken. Wie Philadelphia beschouwt als New York in het klein, doet Philadelphia tekort. Wie New York met welke andere stad vergelijkt, doet New York tekort. Boston heeft iets onamerikaans, maar is tegelijkertijd ook geen Europa, maar doet daar wel aan denken. En Washington, ja Washington is eigenlijk met alle steden in de wereld te vergelijken en toch anders dan welke stad dan ook. Alle vier zeker het bezoeken waard! Tot zover mijn ode aan de Amerikaanse oostkuststeden.

Nu thuis, daar kan ik een lofrede over houden. Het gras is dan wel altijd groener bij de buren, maar het klokje tikt nergens zo als thuis. Eerlijk gezegd was ik vooraf wel benieuwd hoe thuiskomen nu was. Ik ben erachter gekomen dat het niet anders dan thuiskomen na een week vakantie. In Heemstede verandert nagenoeg nooit iets wezelijks en als er een nieuwe winkel op de Binnenweg komt, dan weet ik dat normaal gesproken ook niet. In Haarlem is de grootste de heropende Gedempte Oude Gracht, wat voor mijn gevoel een stuk onoverzichtelijker is geworden. Auto’s maar van één kant en bussen van twee kanten. Even wennen.

Gelukkig veranderen de mensen ook niet en zo is het al op dag één als nooit tevoren met iedereen die ik tegenkom. Het is een komen en gaan van vrienden de eerste paar dagen, van dagen lang in de stad eerst aan de warme chocolademelk en vervolgens aan het bier met bittergarnituur. Kortom: pret. Het hoogtepunt is toch wel het eerste weekend. Drie dagen achtereen schaatsen op natuurijs. Dat is dan wel weer anders, de laatste keer dat ik dat heb gedaan is toch al snel een jaar of vijf terug.

Tijdens ons verblijf in de VS las ik al over mogelijke schaatstochten in Nederland en was bang dat dit festijn aan mijn neus voorbij zou gaan, niets blijkt minder waar. Bleiswijk, Jisp, de Kaag: ik ben er geweest. Zelfs het Spaarne was bevroren genoeg om te schaatsen. Ik heb er toch een mooie medaille aan over gehouden, iets waar ik buitengewoon trots op ben.

Trots ben ik ook op Maarten, mijn broertje. Tijdens mijn tijdelijke terugkomst heeft hij toch maar mooi gewonnen in  de RTL4-show ‘Ik Wed Dat Ik Het Kan’. Gedurende de dag heb ik hem begeleid en tijdens de uitzending ’s avonds heb ik genoten van zijn optreden. Absoluut naast het schaatsen een hoogtepunt tijdens mijn verblijf. Ja, ik heb heel veel leuke dingen gedaan, waarbij sommige dingen wel heel mooi uitkwamen.

Een avondje stappen in Rotterdam, de stad waar ik volgend jaar mijn punten moeten gaan scoren, staat ook absoluut in het rijtje van leuke dingen. Leuk om twee redenen; ten eerste omdat het altijd leuk is om met je vrienden een leuke tijd te hebben en ten tweede natuurlijk omdat ik zo al een kleine glimp heb kunnen opvangen van de stad waar ik volgend jaar ga studeren. Deze avond heeft mij niet op andere gedachten gebracht, sterker nog mijn besluit wederom doen bevestigen.

En nu ben ik weer terug. Eigenlijk meteen weer gesettled, te meer omdat ik gelijk weer met de lessen ben begonnen. Dit semester heb ik zes vakken, zijnde: Sports Journalism, Introduction to Public Relations, US History from 1865, Modern Art, Essentials of Psychology en Contemporary American Foreign Politics. Alle lessen heb ik nu een keer gehad en op laatst genoemde na bevallen op het eerste gezicht alle docenten. Over de inhoud kan ik nog weinig zeggen, aangezien alle lessen een introducerend karakter hadden. Ik ben in elk geval vol goede moed en heb er zin in. Alle facetten zijn aanwezig voor nog een fantastisch semester. Maybe it’s gonna be even better!