Spring Break

En zo zie je dat geduld altijd wordt beloond. Na twee en een halve week wachten is hier dan toch eindelijk het spring break verhaal. Een reis die precies een week na het operatief verwijderen van mijn blinde darm werd aangevangen bracht mij (en ook Berend) eerst in Chicago en vervolgens in San Francisco.

Vrijdagochtend half twaalf vertrok het vliegtuig van American Airways van Philadelphia International Airport om na iets meer dan twee uur te landen in Chicago. Alles ging goed en toen we een uur later bij ons hotel aankwamen waren buitengewoon positief verrast: een heerlijk hotel. Het is zo heerlijk om even van de campus af te zijn en een ruime douche te hebben, een ruim bed en een grote televisie. Natuurlijk daar niet te lang van genoten, maar meteen de stad ingegaan. Al op de eerste dag vele hoogtepunten gezien en bezocht, letterlijk. Op de 96e verdieping van de John Hanckock Building bevindt zich een bar met schitterend uitzicht over nachtelijk Chicago. Een biertje is acht dollar, het uitzicht onbetaalbaar.

Op zaterdag was de stad helemaal in het groen gehuld vanwege Saint Patrick’s day. Zelf niet gefeest, maar de hele dag non-stop door de stad gebanjerd, vandaag ook de hoogste toren van Amerika, de Sears Tower, gezien. De rij deed ons doen besluiten (nog) niet naar boven te gaan. Het weer was ook heel goed en werd met de dag beter. Op Lake Michigan zagen we het ijs nog liggen, maar scheen de zon en vroor het allang niet meer. Later in de week zouden we zelfs zonder jas er op uittrekken.

Door de eerste twee dagen het hele centrum te verkennen, konden we op dag drie richting de ‘Old Town’. Dit gedeelte ontbeert wolkenkrabbers, maar kan vergeleken worden met Amsterdam-zuid: stadswoningen voor de gegoeden. Een erg leuk gedeelte en zeer mooie huizen. Iets verder naar het noorden was de gratis dierentuin in het Abraham Lincoln park en wat gratis is, dat bezoek je. Zo hebben we toch een klein uurtje in de dierentuin doorgebracht en kon ik even genieten van alle dieren die ik van de zomer in Zuid-Afrika heb gezien. Daar ons hotel midden in het centrum lag, hebben we ook op zondag nog wat van het centrum gezien.

Op maandag wilde ik graag naar de South Side. Hier is Obama begonnen met zijn eerste opbouwwerkzaamheden en dus wilde ik daarheen. Een grote schok in vergelijking met het centrum van de stad, ook hier moest ik denken aan Afrika. Allereerst omdat 90 procent van de bevolking zwart is en daarnaast omdat de meeste huizen nauwelijks huizen te noemen zijn. Zo kan het dus ook en ik ben dan ook erg blij dat ik dit ook heb gezien. Deze dag was ook de dag dat ik mijn jas in het hotel heb achtergelaten, heerlijk weer. Na deze dag hadden we, denk ik, een volledig beeld van deze stad die heel mooi is. Een fantastische skyline heeft, schoner is dan New York, maar niet genoeg leeft om New York zijn status als mijn favoriete stad af te nemen. Desalniettemin heel vet.

De laatste dag, dinsdag hebben we gebruikt om gewoon nog een laatste keer van de stad te genieten. Het mooie centrum bezocht, nu wel naar boven gegaan in de Sears Tower, wat een fenomenaal uitzicht bood. Hiervandaan ontdekten we nog een plek waar we nog niet geweest waren, dus eenmaal beneden werd via Grant Park, waar Obama zijn bekende ‘Yes We Can-speech’ heeft gehouden, naar het Planetarium gelopen, dat ligt op een pier, hiervandaan heb je een schitterend zicht op de stad. Vervolgens via de stad teruggelopen naar het hotel, met onderweg een heerlijk Coronaatje op het terras in het zonnetje. In het hotel begon het inpakken want de volgende wachtte het vlietgtuig, ditmaal van de firma United Airways, op weg naar San Francisco!

Hoe dat allemaal is afgelopen lezen jullie een volgende keer. Zelf kom ik net terug van training en het is heel lang geleden dat ik zo lekker getraind heb en echt plezier had op het veld. Echt heerlijk, deze training heeft mij ook doen besluiten om volgend jaar sowieso te gaan voetballen in Rotterdam en het liefst op prestatief niveau.

Morgen vertrek ik in de loop van de middag naar New York, waar ik voor het eerst van mijn leven Pasen zal ‘vieren’. Mijn moeder komt er zelfs speciaal voor overvliegen!