Spring Break: SF!

Al anderhalve week kijkt een ieder uit naar het tweede deel van mijn Spring Break verhaal. Na anderhalve week wordt dat wachten dan maar eens beloond. San Francisco is heel anders dan al het andere dat ik tot nog toe heb gezien van de Verenigde Staten, kortom: het lezen waard.

Zoals ik in mijn vorige verhaal al vertel, vertrekt om twaalf uur ’s middags ons vliegtuig naar San Francisco, een reis die langer is dan de meeste mensen, waaronder ik, bedenken, namelijk vijf uur. Gelukkig is er een tijdsverschil van twee uur tussen Chicago en San Francisco, waardoor de landing rond een uur of drie kan worden afgerond. Het ophalen van de bagage en de taxirit naar het hotel maakt dat we rond een uur of vijf op straat staan in San Francisco, California.

Op het eerste gezicht doet de stad mij denken aan Curaçao. Ons hotel ligt in een beetje duisterbuurtje en heeft, zoals gezegd, wel wat weg van mijn enige carribische ervaring. Kleine supermarktjes, ramen met tralies ervoor en bovenal een niet-witte bevolking. Aan het eind van mijn eerste wandeling denk ik dat SF een Spaanse stad is. De belangrijkste straat, Market Street, doet Mediterraan aan met zijn zuid-Europese bouwstijl en palmbomen. Eenmaal aangekomen op de Embarcadero denk ik nog meer aan zuid-Europa. De Embarcadero is een echte boulevard langs de baai, waaraan SF ligt. Hier vind je talloze terrasjes en als je maar lang genoeg doorloopt kom je uit bij de Fisherman’s Wharf.

De Fisherman’s Wharf zien wij pas de volgende dag, we gaan namelijk woensdagavond, ook in verband met het tijdsverschil, vroeg naar bed om de volgende ochtend bijtijds op te staan. Was het weer in Chicago al mooi, in SF krijg ik het echte vakantiegevoel. Lekker in mijn zomerse kloffie door de stad banjeren. Donderdag is namelijk wandeldag. De hele dag door zigzaggen Berend en ik door de stad en krijgen zo wel een heel volledig beeld van San Fran. Van de ‘ghetto’ waarin ons hotel ligt tot Nob’s Hill, waar de gegoeden hun optrekje hebben tot de Fisherman’s Wharf, niets blijft ongezien en de werkt lekker mee. Op donderdag komen we ook een paar toeristen tegen op fietsen. Na enig navragen weten we waar die fietsen gehuurd kunnen worden en zo is het plan voor de volgende dag gemaakt.

De vrijdag zal misschien wel een van de leukste dagen in mijn hele ‘tussenjaar’ worden. Op onze gehuurde fietsen zetten we koers richting de ‘Golden Gate Bridge’, een van de grootste hangbruggen ter wereld. We zetten niet alleen koers richting de brug, we gaan de brug ook over. Een fantastisch vergezicht heb je dan over de baai, waarin ook het gevangeniseiland Alcatraz zich bevindt. Aan de overkant van de brug zetten we de afdaling in richting Sausolito, een klein dorpje direct aan het water. Bij een van de vele restaurantjes aan het water zetten we onze fietsen op slot en genieten we van een welverdiend Coronaatje, inmiddels zijn we toch al anderhalf uur aan het fietsen. De brug ligt namelijk een beetje buiten de stad en is vrij lang, immers een der langste ter wereld. Daarnaast genieten we ook nog van het schitterende uitzicht: eerst water en dan aan de andere kant van dat water de stad. Schitterend.

Waar de meeste mensen in dit dorpje de veerpont pakken weer terug naar de stad, besluiten Berend en ik nog even verder te fietsen, het is immers pas een uur of twee. Dat even blijkt later rustig te vervangen door lang. In een paar uur durende fietstocht langs een van de vele inhammen van de baai, zien wij een totaal ander Amerika. Gelukkig zijn er ook nog typisch Amerikaanse dingen, zoals de McDrive, waar wij met onze fiets doorheen rijden om een milkshake te bestellen, dat vind ik nu leuk. De tocht eindigt in een ander dorpje, Tiburon. Dit dorpje is volgens mij een beetje het Aerdenhout van San Francisco, maar dan mooier gelegen, namelijk aan de baai. Ook hiervandaan vertrekt er een pontje naar San Fran, dat we dan ook genomen hebben na een lekkere maaltijd in een van de vele restaurantjes aan het water. En zo was het al weer een uur of zes toen we voet aan wel zetten in de stad zelf.

Die avond zijn we naar de bioscoop geweest en omdat het ‘de laatste avond’ is hebben we ook nog wat uitgaansgelegenheden getest. Niet veel bijzonders en zodoende liggen we toch keurig op tijd weer onder het wol. De zaterdag is druilerig, regenachtig en daarom de minste dag van de gehele vakantie. Omdat het maar twee dollar meer kost om de fietsen in plaats van één dag, twee dagen te huren hebben we nog wel de fietsen en fietsen we nog een beetje door de stad en zo blijkt dat we toch nog niet alles hadden gezien. Aan het eind van de dag is dat toch echt wel het geval en besluiten we, mede vanwege het weer, onze fietsen in te leveren en de overgebleven tijd door te brengen in de bioscoop voor nog een film.

Bij aankomst in het Cova Hotel hadden we al vervoer naar de luchthaven gereden en zodoende worden wij om acht uur opgehaald bij het hotel voor onze laatste rit naar een luchthaven voor vertrek naar Nederland. Het vliegtuig vertrekt op tijd en op zondagochtend komen we weer aan in Philadelphia na een leuke, interessante, mooi en afwisselende vakantie. Terug in de kamer staat de verwarming ‘gelukkig’ weer veel te hoog en is de campus toch wel erg treurig in de regen na zo’n fantastische week.

Binnenkort meer over mijn paasweekend en andere dingen!